จู่ ๆ ก็ได้รับรู้เรื่องของเพื่อนคนหนึ่ง

คนที่คบกันมานาน ผ่านอะไรกันมามากมาย กลับต้องมาจบกันหลังจากต้องห่าง

สิ่งที่น่าเจ็บใจที่สุดคือ ทุกครั้งที่มีการติดต่อ สิ่งที่เพื่อนเราได้ฟังคือ คำว่ารัก

ไอ้บ้านั่น พูดมาได้ว่า รัก ยังเหมือนเดิม ทั้ง ๆ ที่ตัวเอง..มีคนอื่น

เสียน้ำตาไปคนเดียว โดยที่เจ้าของเรื่องดูจะเข้มแข็งกว่าเรามากมาย

ปล่อยให้เขาไปอย่างง่ายดาย หรือจะให้ถูก คงต้องบอกว่า ให้ไอ้บ้าคนนั้น ปล่อยเพื่อนเราไปจากบ่วงอะไรก็ตามที่มันผูกอยู่

กลับมามองที่เราเอง กับรักทางไกลแบบนี้

รู้สึกไม่ดีกับตัวเอง ที่ "ผูก" คนบางคนไว้ ทั้งที่ไม่ได้รัก

แต่เราแฟร์พอกับการที่จะให้เขาไป หากเจอใครที่ดีกว่า ถ้าเพียงแค่บอกมา ไม่ใช่ปกปิด แล้วทำหน้าชื่นตาบาน "รัก" เราเหมือนเดิม

รับไม่ได้หว่ะ

ปล. ถ้าชั้นเจอใครที่รักจริง ก็คงจะบอกเหมือนกัน